tinatamad akong mag-blog

masaya't masaklap ang mga nakaraang araw at ang mga susunod. astig. kaya ko `to. tinatamad nga lang akong mag-blog.

walang pasok

late dapat ako kanina kasi late ako gumising. dahil sa kasunduan namin ni mama, dapat wala akong baon. sa jeep, pinagdasal ko na hindi ako ma-late. dumating ako sa school. nakasalubong ko si bernard pero `di ko pinansin. pumasok ako sa velasco at nakitang bumababa ng hagdan sina coco at shi. wala raw si sir. hindi man lang ako nakaharap sa mga hakbang. nasagot ang dasal ko. i love God.

umuwi ako pagkatapos tumambay nang isang oras sa malate office (na hindi sinasabi kina gp at jonas na walang klase). ang ganda rin ng view sa tls.

sa pag-uwi ko ay may dalawa akong nakitang kagaya ng filecase ko.

kinuha ko ang baon ko pagdating sa bahay. hehe. hindi naman ako na-late, e. wala akong 3:40 class kasi wala rin ang prof namin pero sinabi na niya `yun dati. kung hindi para sa eb meeting nang alas sais, hindi ako babalik sa school.

walang pasok pero late na naman ako nakauwi. ok lang sana pero ok naman. hehe.

mozilla firefox

astig ang mozilla firefox. hehehe.

dead or alive

sh*t, deadline na bukas!

teka, tila bong araw ako sa harap ng testtype, naglalaro at kung ano pero hindi bumubuo ng kwento--sa notebook sinusulat ang kwento para mas cool. patalong nfs, nba live at f1 `yan. isama pa natin ang preview video ng dead or alive ultimate (`di ko na i-li-link).

pero deadline pa rin bukas! sabay doble hirap pa. ahh... ok, steady lang dapat gaya ng lagi. cool lang para cool.

astig.

takot

maaga akong nagising dahil sa alarm at dahil sa hindi ko trip na panaginip. hindi ko trip kaya hindi ko na ikukuwento para mas hindi ko maalala balang araw kapag binasa kong muli ang entry na ito.

bago natulog, pc ang kaharap ko. pagkagising, balik sa pc. adik. hehe.

sabog ang freewebs pero natapos ko ring i-upload ang mga inayos kong mga page ng pangalawa.

oo nga pala, isa pang dahilan kung bakit ako gumising nang maaga ay ang medical checkup something. may ganoon sa kabilang parokya ng fatima. (next week ang sa amin pero doon kami para mas kaunti ang tao.)

pangalawang beses ko pa lang nakunan ng dugo. hindi ko trip iyon. hindi ko itinatanggi na takot ako at nahirapan akong gamitin ang psychological anaesthesia ko. buti na lang nagawa ko nang kaunti. nanghina pa rin ako kahit papaano. buti na lang nauna si ate na mas takot at unang beses. mabait din ang nurse.

nang maturukan na ako at sinimulan nang kunan ng dugo, hindi ako nakatingin. dahil medyo takot ako sa sarili kong dugo (takot ako kapag marami tapos dahan-dahang lumalabas), tiningnan ko. hehe. face your fears. ang saya! ang bagal ng paglabas ng dugo ko. siguro kasi kinabahan na ako. ewan ko lang. sabi nurse, "ang bigat ng dugo mo." ewan ko kung ano ngayon kung mabigat.

kasama nga pala sa medical something ang urine test kaya may dala kaming sample nina mama at ate. hehe. astig siguro kung may magulang na doktor tapos anak na mahilig sa photography. go figure.