biyernes hanggang linggo, malate annual writers' workshop. ang natutunan ko: mali ako kung iisipin kong manunulat ako pero mas mali ako kung iisipin kong hindi ako manunulat. ang sarap malaman na mali ka. ang sarap malaman na kaya mong gumawa ng tama.

sa kabila naman ng pagkatha, masaya ako sa mga nakasama kong tao. yun lang.

bagsakan

mental block ang palusot ko sa nangyari kanina sa engecon quiz. pagkatapos ng quiz, hinintay ko sina odessa at reggie at cara atbp. sa paborito kong mesa sa may enggate. kailangan ko ng kasama sa pagkain ko.

sinamahan ako nina reggie, cara, at odessa sa mcdo. kinuwentuhan ako ni odessa tungkol sa crush niya. ito ang sinabi ko sa kanya dahil pinakilala siya ng crush niya sa gf niya: mahalagang magkakilala ang girlfriend at ang crush. i should know. hehe.

pauwi, sinundo ako ni yonni. hehe. astig marunong nang mag-drive si yonni.

sa paglubog ng araw, nakukulayan ang karagatan at ang kalangit. sumusuko ang apoy sa tubig. kapag wala na ang araw, ang kulay na kaniyang iniwan ay unti-unti na rin lilisan. makakalimutan na ng tubig ang araw, ang kulay, ang ganda. darating ang buwan, magsisimulang umalon.

elevator

sumakay kaming dalawa ni lica sa elevator na hindi pa tapos gawin. may mga tao na sa loob. sumara ang pinto ang nagsimulang umakyat ang elevator. tumigil ito sa 2nd floor. bubukas na ang pinto nang biglang nagdilim.

binuksan ang pinto. hehe.

kahit anong ligaya, may lungkot pa rin

ligaya:

isang "uy, thank you," at ngiti kapalit ng isang pulang rosas at "happy birthday".

request ni jhude.

mga papuri mula kay pb tungkol sa akda.

paghingi sa akin ng tulong ni odessa

lungkot:

kabiguang mahanap ang nawawalang id at atm card ni odessa.

pighati ni ray.

pera... ubos...

cemetre research...

1st of november and the weekend before

all saints' day ain't as...fun...as before. quite enjoyed boredom, though, at the loyola memorial park with ate and yonni.

the past weekend was funny though quite disappointing but funnier in that sense. (i really ain't sure. my mind's offset at the moment.) looking back on last saturday, i played badminton for the first time and lost, accompanied ray in a song (it might be you) at his cousins' (twins) debut, missed the beer, missed reiann's holloween party.

got depressed and said stuff to rose which helped a lot. fate was playful. sunday afternoon, i met the reason for my depression and felt it lost.

salamat rose.

bukas, kailangan kong maisip kung anong kulay ng rosas ang pipiliin.