more and less

my life is getting more and less serious. sa acad, seryosong magkaroon ng bagsak pero medyo nasanay na rin ako. sa banda, for the love of music (for fun, and for food and beer) lang pero hindi maiiwasang pag-isipan at paghirapan.

 

bakasyon: kain, tulog, pc, tugtog.

 

halfway na ako sa pagnood ng Gundam SEED Destiny na hiniram ko kay dogi kaso ayaw nang basahin ng CDROM ang susunod na disk.

 

nanlibre si thad two ednesdays ago. nanlibre si domeng noong thursday. puro kain. kaso kino-compensate lang yung mga breakfast na nalalampasan ko dahil sa sobrang tulog.

 

makakasundo sa MOS this week. ililista ko sana dito kung ano ang mga kailangan kong gawin pero sa whiteboard na lang siguro (katabi ng panda drawing). eto na naman: gusto ko nang magpasukan, pero given nagawa ko na ang mga kailangan kong gawin.

2.6 gpa with a failure. not bad but still not good.

exam week

is the season when you feel life's circular movement.

"liars are smart but the honest are wise."

naisip ko nang mabalikan ko ang ilang beses na nagpapalusot ako. marami. lahat yata ng tao, napagsinungalingan ko na.

kasinungalinga, katotoohanan. ang mahalga, kaayusan.

(tagal ko nang hindi nagtatala ng random thought, a. ewan ko kung marami nang nasayang o sadyang walang dumarating.)

leave of absence

sa wakas, naayos na ang edsamail pero pinaginarahe na nila ang edsamail 1.4c software. pinagamit ang outlook express pero sa palagay ko, pwede naman sa ibang client. anyways, gusto ko ang convenience ng outlook express kumpara sa ms outlook. ok sana ang ms outlook pero hindi ko rin magagamit lahat ng feature. di ako organized person. isa pa, hindi ko maririnig ang "you've got mail" doon. hehe.

 

sa mga nakaraang linggo, na-stress ako, na-depress, nagkasakit pero sa ngayon, mukhang ok naman. umakyat-akyat ako sa malate office na umaasang babalik ang pagkahumaling ko sa organisasyong iyon. medyo huli na pala ang lahat. kung napaaga siguro, kung noong panahon ng recruitment, masisiglahan pa siguro ako.

 

sa ngayon, ayoko ng kompromiso. malaki ang inaasahan ng editor ko sa akin. pero wala akong makitang pwedeng asahan sa sarili ko. para sa akin, ngayon, ang pagsusulat ay hindi ko kayang bigyan ng commitment. para na rin patas. sabi ko nga, hindi pwedeng ang kompromiso. hindi ko kasi pwedeng ibigay lahat dahil may ibang bagay na kailangan ng lahat ko--acad, the perpetual conflict between curricular and axtra-curricular.

 

dapat nasa isang prose section meeting ako sa kasalukuyan pero pinili kong hindi simipot. sa lunes, kailangan ko na talagang makausap ang aking editor. matagal na kaming dapat nag-usap tungkol dito.